Climbbybike logo
Zoeken
myclimbbybike

Nieuwe klimverhalen

Lees verhalen van collega fietsers en van Climbbybike over beklimmingen van over de hele wereld.

Met de koersfiets over de Col de Tende

515 kilometer, zo lang is de grenslijn tussen Frankrijk en Italië. Beide landen worden gescheiden door de hoge Alpentoppen. Grensovergangen over de weg zijn erg schaars. Drie ervan lopen via een tunnel: de tunnel onder de Mont Blanc, die van Fréjus en de tunnel onder de Col de Tende. De twee zuidelijkste passages via Col de Vescavo en de Route de Ventimiglia leiden je terug naar zee.

Zeven overgangen lopen over cols. Van noord naar zuid, en met hun Franse benaming, zijn dat: de Col du Petit Saint-Bernard, Mont Cenis, Col de L'Échelle, Col de Montgenèvre, Col d'Agnel, Col de Larche en Col de la Lombarde. Maar eigenlijk zijn er slechts zes mogelijkheden om met de koersfiets van het ene naar het andere land te rijden, want de route via de Col de Larche is deels verboden voor fietsers. En met de tunnel geraak je er immers niet, of je moet je fiets in de koffer steken.

”Casse

Of zijn er toch 7 passages? Eigenlijk wel. Want er is ook de mogelijkheid om over de Col de Tende te rijden. Maar is dat mogelijk met de koersfiets? En is dat aan te raden? We probeerden het deze zomer zelf uit.

Vertrokken vanaf de Franse riviera in Menton beklimmen we onmiddellijk de vriendelijke en vlotlopende Col de Castillon om zo Sospel te bereiken. Vandaaraf gaat het verder noordwaarts over de D2204 naar een tweede colletje, de Col de Brouis. Lekker klimmen is dat bij aangename ochtendlijke temperaturen die de streek ideaal maken om te fietsen en geliefd bij vele profrenners. Na de afdaling vervoegen we in Breil-sur-Roya de D6204 die in het Italiaanse kuststadje Ventimiglia vertrekt.

Vanaf daar begint, op een hoogte van 290 meter, eigenlijk al de klim naar de Col de Tende. Aangezien de top op 1870 meter ligt, moeten we dus nog 1580 hoogtemeters overwinnen, ofwel een Mont Ventoux. Daarvoor krijgen we echter 35 kilometer. Steil wordt het in de eerste 20 kilometer, tot Tende, het stadje waarnaar de col is vernoemd, nooit.

”Casse

Tende is een tegen een heuvel aangegooide stapel huizenblokken. Mooi en indrukwekkend wanneer je de muur van muren van tussen de bomen tegemoet rijdt, maar lelijk tegelijk. Op een wip ben je erdoor en vind je de stroom La Roya terug die je naar boven vergezelt. Ook na Tende blijven de percentages erg vriendelijk. Een rood licht bij wegenwerken kan ons niet uit ons ritme halen. Bij Viévola rijden we onder de spoorweg door die Nice en Ventimiglia verbinden met Còni, beter bekend onder de naam Cuneo. 40 jaar geleden werd deze prachtige treinroute die zich door en over de Alpen slingert, heropend nadat ze tijdens de oorlog was vernietigd.

Laat dit Cuneo nu ook onze bestemming zijn en je weet dat je je minder gevleugelde reisgenoten ook via de trein naar dezelfde bestemmming kan sturen. De top van de Tende zullen zij echter niet zien, want, net als de D6204 leidt de treinroute door een tunnel onder de grens.

”Casse

Intussen zijn we ongeveer bij die tunnel gekomen waar een lange rij auto's wacht op het sein om over te steken. De tunnel is inderdaad slechts in één richting tegelijk bruikbaar. Vlakbij de tunnel zijn wegenwerken aan de gang. De voorbode van een verharde weg naar de Col de Tende?

Net op het moment dat we de onverharde route willen aanvatten, komt een Duits wielerkoppel de berg afgereden met een koersfiets. Is het doenbaar willen we weten. "Jawohl" zegt de man, "kein Problem". Zijn vrouw fronst de wenkbrauwen. En weg zijn zij. Wij ook. De eerste hectometers krijgen we grote kiezels voor de wielen. Het is zoeken van links naar rechts naar de meeste grip. Gelukig verandert dat snel. In de eerste twee kilometer is het stijgingspercentage zeer goed doenbaar en het wegdek op sommige plaatsen zelfs verhard met betonnen platen. Dit valt best mee, denken we. Maar dan verandert het plots. Na een bocht bij een vervallen huis krijgen we een erg steil stuk van zo'n 15% voor de voeten. Het steeds slechter wordende wegdek maakt het er niet makkelijker op. Opperste concentratie om de berijdbare delen te vinden aan een snelheid van zo'n 7 kilometer per uur. Niet vallen en niet afstappen is de boodschap want herstarten op de fiets is hier onmogelijk.

”Casse

Wat verder hoor ik motorgeronk achter me. Tot mijn verbazing halen twee zware motors me in. Tien meter verder zet de tweede, in een steile bocht, op het enige bereidbare gedeelte van het pad, voet aan de grond. We kunnen niet anders dan hetzelfde doen en middels een paar vloeken de motorzwitser vooruitjagen. Zelfs hier proberen Zwitsers je de kant in te rijden, samen met zuidduitsers in wielermilieus bekend als het meest fietsonvriendelijke volk.

De extra adrenaline helpt ons verder tussen de stenen en door water uitgeholde afzinken. Voor ons zien we een collega fietser vallen. Dat wordt een tijdje lopen met de fiets. Stilaan komen we bij de 45ste en laatste haarspeldbocht. In de verte liggen twee grote rotsblokken met tussenin een smalle opening waar enkel (behendige) fietsers doorkunnen. Voor de rotsblokken staan twee zware Zwitserse motors, parcheggio. Met de fiets geraken we er wel door, zonder te vallen. Maar de laatste meters zijn opnieuw steil en op los grind. Ik zet een tweede keer voet aan grond, deze keer op eigen initiatief. Wat later sta ik bovenop de Tende. Voor me ligt een prachtige net geasfalteerde weg. Ik laat me naar het restaurant glijden voor een welverdiende Cola. De Col de Tende is overwonnen, met een gewone koersfiets. Het is dus mogelijk.

”Casse

14 fietsende lotgenoten bereiken allemaal zonder al teveel kleerscheuren de top. Bijna iedereen heeft wel ergens voet aan grond moeten zetten. Sommigen zijn gevallen. De mooie fietsen zijn bestoft en hebben veel steenslag te verwerken gekregen. De ketting loopt wat minder gesmeerd, maar ze hebben het gehouden. Het is dus mogelijk. Maar toch, de teneur is bij de meesten hetzelfde; tenzij je hier echt doormoet kies je beter een alternatieve weg om de grens over te steken. Of neem je een mountainbike. ...lees verder

  • 9/19/2020
Lees verder

Koop Climbbybike's nieuwe fietstrui

Sponsor