Passo Fedaia - Caprile    

De Passo Fedaia opgereden vanaf Gorvara, eerst de passo Camplongo als opwarmer. Dit om in te rijden voor de Maratona Dles Dolomiti. De kortste weg naar de pas was om onbegrijpelijke redenen afgesloten met betonnen barriers. Met de fiets kon ik er net langs.

De klim zelf is goed te verdragen, afwisselend, vooral in het begin. Vergeet niet door de Sottogudakloof te rijden, het is de twee euro toegangsgeld zeker waard. Na Malga Ciapella is de rechte weg uitputtend en ontmoedigend. Het lijkt echt of je niet vooruit komt. Dan vallen de haarspelbochten en 15% stijging op het laatste stuk naar de daadwerkelijke pas eigenlijk nog wel mee. Het wegdek was prima, weinig lengte scheuren, ook vrij weinig verkeer op de weg. Prachtig uitzicht op de Marmolada geletsjer en de Marmolada noordkant. De afdaling naar Pena (Canazei)loopt lekker. Uiteindelijk teruggekeerd naar Corvara via de Passo Pordoi en de Campolongo via de andere zijde.

Absoluut een aanrader als je van stevige cols houdt.

Mijn persoonlijk oordeel:

Moeilijke zijde vd. Fedaia gefietst op 17/07/2013.
De eerste 9km kan men in vergelijking met het slot als niet te zwaar beschouwen alhoewel het klimwerk om de Serrai di Sottoguda kloof over te fietsen al heel stevig is. Vanaf Malga Ciapela (kabelbaan Marmolada) komt het beestige slot met eerst 4km opmerkelijk over nagenoeg rechte +10% stijgende weg wat je psychologisch het gevoel gaf bijna niet vooruit te komen.In wielerhistorieboeken niet voor niks "het kampioenenkerkhof" genoemd. Alsof dit nog niet genoeg was is er in de laatste kilometers nog een slotreeks van 10 haarspeldbochten als dakgoten tegen de bergflank.Om gevoelloze fietsers erop attent te maken staan er nog twee verkeersborden die ons waarschuwen voor 15% stijging.Je kan als fietser niet goed genoeg geïnformeerd zijn. Rustige top met berghut en als je even verder onder de boog fietst komt men aan het stuwmeer uit met bij goed weer zicht op de Marmoladagletsjer.
Practisch:ongenummerde haarspeldbochten verspreidt over de klim,1 tunnel vlak na het overfietsen van de diepe Sottoguda kloof,bevoorading onderweg/top,geen km.aanduiding.
Persoonlijke score: Prachtige zware col die vooral voor het persoonlijk gevecht met de rechte weg na Malga Ciapela *****5***** waard is!!!

Tot aan Malga Ciapela vond ik dit absoluut geen zware col. Ik wist van tijdens t skien dat dan een lang recht stuk kwam en daarna enkele tegen de bergwand geplakte haarspelbochten.
Dat recht stuk zou wel meevallen, wou daar wat krachten sparen voor die haarspeldbochten, want rechtdoor is toch minder steil?
Al van in de éérste meters op het rechte stuk wist ik dat ik me vergist had. Loodzwaar is het, je hebt geen mogelijkheid om eens even te recupereren door bv de buitenbocht te kiezen, en het blijft maar duren...
Toen ik, na wat een eeuwigheid leek, eindelijk aan de bochtjes begon, ging alles beter.
Het gaat hier aanvankelijk wat minder steil, en er zit meer variatie in. Vanaf hier vind ik het een "normale" klim, te vergelijken met andere alpencols.
En dan plots: je draait een bocht om, je ziet de skibrug, en daarachter een prachtig zicht op het stuwmeer en de Marmolada.
Een mooie beloning voor deze zware klim.

De Fedaia gedaan van beide kanten, niet op 1 dag maar toch.
Vanuit Canazei is het redelijk eenvoudig, wat je dan eenvoudig noemt als 50 jarige. de klim begint rustig met een stroompje naast je in het bos, gem denk ik 5 á 6%. Na een aantal bochten wordt het steigingspercentage wat meer en gaat richting de 8 á 9 %. Als je de tunnel ziet, waar het overigens erg koud is, brrr, ben je bijna boven.
De andere kant is een heel ander verhaal, gelijk rechts stijgt het even 9 % en is de klim in feite begonnen. In een van de bochten in het plaatsje kan je ipv links met de bocht mee, rechtdoor rijden het dorpje in. Het zijn kleine klinkertjes en het stijgt direct al behoorlijk. Op een gegeven moment houden de klinkers op en doemt een enorme rotspartij op, een kloof waar je met de fiets goed doorheen kan met stijgingen van wel 12%. Een werkelijk prachtig stuk wat eneorm imposant en indrukwekkend is, en zwaar!!!
Bovenaan kan je de normale weg vervolgen met stijgingspercentages van gem 12% met maximums van 18.5 %.
Niets teveel gezged, de Fedaia is een beest. Het sloopt je.
Maar zeker de moeite waard. Vergeet de Kloof niet als je er fietst.

grtz Rein

Mijn persoonlijk oordeel:

Een beest.Vanbuit Caprile dan toch. We hadden al wel de Sella en de San Pellegrino achter de rug en moesten na de Fedaia nog eens terug de Sella over. Wat mij is bijgebleven is dat ellendige rechte stuk waar de wind nog tegenzat en waar geen einde aan leek te komen. Eens de haarspeldbochten beginnen zijn er enkele minieme recuperatiemomenten. Af en toe keek ik achterom en zag ik dat ellendige lange stuk kleiner en kleiner worden. Dat geeft toch weer vleugels. Het is de zwaarste klim die ik daar in de omtrek heb gedaan.

Mijn persoonlijk oordeel:

Fedia. Voor wie eens wil omvallen neem dan de route vanaf Caprille. Aan hoogte 1450 juist achter het laatste tunneltje krijgt u een rechte weg waaraan geen einde komt. Steil, inderdaad zie de rode vlakken op de grafiek. Van bocht naar bocht rijden kan niet. Rechtdoor, nauwelijks gevoel dat u vooruitgaat. Tot aan de skilift krijg je enkel meters adempauze maar omhoog kijkend zit u reeds de overhangende weg die weer een blok met steile percentage inluidt. Eens boven rijdt u beste 500 m verder tot aan het meer die het water van de Marmoladegletsjer ontvangt. In 2006 - 4 jaar na mijn eerste beklimming stel ik vast dat de gletsjer (in zelfde periode eind mei) niet meer zo indrukwekkend was. Gevolg van de opwarming ?