Kapelmuur - Muur van Geraardsbergen - Abdijstraat

De Muur was de bbeslissende factor in de Ronde van Vlaanderen, maar werd overgeslagen sedert de 2012 editie als gevolg van een belangrijke parcours-aanpassing. De Muur blijft echter een monumentale Vlaamse klim. Met zijn kasseien en stijgingsgraad tot 20% is het ook een van de moeilijkere beklimmingen in Vlaanderen. De klim is gelegen in Geraardsbergen en begint vanaf de oevers van de Dender. Door zijn ligging in het oosten van de Vlaamse Ardennen is hij een beetje afgelegen van die andere grote Vlaamse Ardennen beklimmingen zoals Paterberg, Koppenberg en Kwaremont uit de buurt van Oudenaarde en de Schelde.

De Kapelmuur - Muur van Geraardsbergen ligt in Oost-Vlaanderen en maakt deel uit van de Vlaamse Ardennen . Vanaf Abdijstraat is de Kapelmuur - Muur van Geraardsbergen 1 km lang. Over deze afstand overbrug je 68 hoogtemeters. Het gemiddelde stijgingspercentage van de klim is bijgevolg 6.8 %.

Kijk of er andere zijden zijn om de Kapelmuur - Muur van Geraardsbergen te beklimmen.

Sedert 2005 werd de Kapelmuur - Muur van Geraardsbergen beklommen in de volgende grote tour etappes:
Ronde van Vlaanderen 2011 :  Ronde van Vlaanderen 2011 op 01/04/2011
Ronde van Vlaanderen 2010 :  Ronde van Vlaanderen 2010 op 01/04/2010
Ronde van Vlaanderen 2009 :  Ronde van Vlaanderen 2009 op 01/04/2009
Ronde van Vlaanderen 2008 :  Ronde van Vlaanderen 2008 op 06/04/2008
Ronde van Vlaanderen 2007 :  Ronde van Vlaanderen 2007 op 08/04/2007

Verhaal van Niels B van Ranst, België, gestuurd op 23/04/2011

Zeker niet te lange klim, al vanaf de kerk in Geraardsbergen (aan de Vesten) meteen goed steil, de rest van de Vesten was relatief makkelijk. Dan vanaf het rechts op draaien naar de eigelijke Muur is het goed doseren, de Muur is immers lang. Dan komt er een heel steil strookje (je kan daar ipv de kasseien op een soort voetpad rijden, ik deed het niet maar het is een mogelijkheid als het niet meer gaat), daar mag je de gas open draaien! Dan enkel nog de Kapelmuur op en je bent er. Niet zo moeilijk als ik verwacht had, maar wel een héél mooie klim, een dikke 5/5 waard!

Verhaal van Martijn van , Nederland, gestuurd op 16/08/2010

De legendarische Muur begint vrij makkelijk maar eindigt pittig. In het begin is het gewoon een kwestie van sparen, want op het eind moet je flink aan de bak. Het steilste stuk van 20% komt direct na de bocht naar links en duurt nog behoorlijk lang. Hier stappen de meeste toeristen af. Ik hoefde gelukkig niet af te stappen al was ik wel blij dat de klim niet zo lang is. Het is het verstandigst om in het bos zo ver mogelijk naar links (het dichtst bij de muur) te rijden. Hier liggen de kasseien nog het beste.

Verhaal van grim jacobs van wieze, België, gestuurd op 19/04/2008

Hoe legendarisch kan een heuvel in Vlaanderen zijn? Hier gebeurt het tijdens de ronde van Vlaanderen. De muur is een lastige heuvel die je van verschillende zijden kan beklimmen persoonlijk vind ik de zijde langs de kerk - de vesten de zwaarste. Het opdraaien van de muur is dan echt wel overweldigend. Ook kan je de muur beklimmen via de Kloosterstraat. Een zeer steile weg die vertrekt aan de rivier de Dender. Een mooi steil klimmetje brengt je dan aan de voet van de eigenlijk muur. Eventjes he je nog de kans om te rusten en dan komt het eerste steile stuk, eventjes op de tanden bijten. Het steilste stuk moet nog komen, nog eventjes heb je de kans om net voor de bocht wat snelheid te nemen. Als je de café boven ziet niet afgeven maar doorgaan, je bent er bijna. Dan nog eventjes de kapelmuur op en je het het beest bedwongen. Zeker doen.

Verhaal van WTC De Kerstekindt vrienden van Sint-Niklaas, België, gestuurd op 10/12/2007

Onopgewarmd deze rug beklimmen bij aanvang van de M-route is niet direct een pretje. De parcoursuitzetters van dienst hebben wat ons betreft de bal lelijk misgeslagen op dat vlak. Meer ideaal was om na deze prachtige route met gerodeerde spieren de trots van Vlaanderen te bedwingen. Het zogenaamde voorgeborgte (centrum Geraardsbergen + Vesten) is al meer dan de moeite waard, alvorens je de hoofddis aanvangt. Het "leuke" aan deze beklimming is het feit dat er altijd wel een toerist een kiekje maakt van je calvarietocht terwijl je tong zit te flirten met je derailleur. Menig leedvermaak valt je ook te beurt wanneer je deze puist consumeert. De klim op zich is zwaar, maar nu ook niet onoverkomelijk lang, en de aankomst aan het kapelletje op de top biedt je toch meer dan een goede reden voor een welgesmaakte trappist met mattetaart in café t Hemelrijck.

Vertel ons ook jouw verhaal! Of stuur je verhaal in je eigen taal: EN -  FR -  DE -  ES