Kitzbüheler Horn - Höglern

Na de Zoncolan was het de beurt aan de horn. Gemiddeld is deze steiler doch gelijkmatiger. Met 39/28 had ik nog reserve over. Toch enkele doortochen aan 14,7 - 17,9 en 22,3%. De weg zelf is zoals vermeld beneden "panoramisch". Smal en weinig verkeer. Net te doen als eerste klim maar wat als je deze horn krijgt na reeds een andere klim te hebben verteerd ? Dan spreken we andere taal.

Mijn persoonlijk oordeel:

Kitzbüheler Horn De eerste keer dat ik deze berg beklom, was in een kinderwagen. Toen ik later de foto’s zag, wou ik deze berg op mijn fietspalmares. Deze berg is genoemd naar het mondaine Alpenstadje aan de voet. De klim naar de huisberg van het stadje Kitzbühel start net buiten het centrum in het plaatsje Höglern vanaf het tunneltje. Aan het tolhuisje vind je het enige recuperatiepunt. Dit kun je wel gebruiken als je weet dat dit slingerend weggetje bijna 10 km lang is en gemiddeld bijna 13%. Jaarlijks eindigt een etappe in de ronde van Oostenrijk aan het Alpenhaus op 1670 m, maar er is nog een steilere finale van 2,2 km asfaltweg tot 1970 m net onder de kruin van de 1996 m hoge bergtop. De laatste 500 m klim je aan 18 % en loopt het stijgingspercentage op tot 23%! Boven heb je bijna een 360-graden-panorama met onder meer de Kitzbüheler Alpen en het ‘Kaisergebirge’. Als je deze klim overwint, voel je je echt wel een keizer. Het is een typische berg voor een mountainbike, triple of compact. Hij behoort tot de zwaarste beklimmingen die er zijn. Je kan hem beschouwen als een ‘Oostenrijkse Mortirolo’. In de zomer zijn er vele wandelaars dus vooral opletten in de afdaling! Vanaf het Alpenhaus is hij autovrij.

Mijn persoonlijk oordeel:

In Mei 2008 gingen we met een groep fietsen bij de chiemsee in Duitsland. Gezien er daar geen hele moeilijke klims zijn hadden we besloten 1 dag Oostenrijk in te gaan en de eenvoudige kitzbuhler horn op te fietsen. Het was die dag lekker weer en we gingen op weg. Stukje ingefietst ong 20 KM en toen de berg op. De klim is kort had ik gehoord en heel steil. Ik was er dan ook van overtuigd dat ik niet boven zou komen daar ik niet van hele steile stukken hou maar meer van de bergen als de Galibier etc. Lang, maar niet zo steil dus! Gelukkig kan ik zeggen dat ik hem helemaal heb uitgefietst met 1 maal 30 seconden pauzeren op het privepad dat loopt tot 5 meter onder de zendmast. Het laatste stuk is extreem steil en dat is vervelend als je al ong 8 KM tegen 12 a 13 % bent opgefietst. Al met al viel het mee want ik dacht het niet te halen. Heel leuk gedaan te hebben. Als je eenmaal boven bent, pak dan het trappetje naar de vlagmast want daar heb je een buitengewoon uitzicht en een kaart waarop staat wat je ziet! Aanrader als je lekker moe wilt worden. Buenos noches

Mijn persoonlijk oordeel: