Col du Tourmalet - Sainte Marie de Campan

Eerste keer in het hooggebergte. Zondag de Aspin gedaan om mezelf te testen, dinsdag dan de Tourmalet. Bloedheet weer, dus vroeg vertrokken. Geweldige ervaring. Eerste kilometers gaan nog wel, maar dan begint het en komt het niet meer onder de 8%. In 1.41 uur naar boven gefietst, voorwaar niet slecht voor een beginneling dacht ik. Prachtige klim, en wat een geweldig gevoel om dat laatste bochtje naar links te draaien en dat beeld in het vizier te krijgen. Geweldige voldoening! 5 sterren wat mij betreft.

Mijn persoonlijk oordeel:

Via St Marie begint de klim lastig omdat de eerste kilometers percentages rond de 4 kennen. Dat schiet niet op. Voor en na La Mongie betaal je dat terug met 10%. Ik reed weg met zon, maar halverwege ademde ik al wolkjes. En voor La Mongie was het mist. Voorbij dat skidorp miezerde het. En het werd steeds kouder. Het halsdoekje van een hotelketen die bij de Touretappe werden uitgedeeld moest om het voorhoofd om geen stekende hoofdpijn te krijgen. Maar ik heb het gehaald zonder af te stappen, maar ook zonder veel te zien. Boven was alleen de winkel dicht omdat het zondag was, dus deen jasje te koop. In het restaurant aan de andere kant was er wel vin chaud. Na een uur een beetje warm geworden. De afdeling gaf meteen al licht te zien, maar tot de skiliften was het nauwelijks warmer. Mijn lijf trilde en de fiets ook. Rustig aan dus. Pas na de skiliften kon de rem er af. Fraaie afdaling met een enorm stijl steil stuk bij Bareges.

Mijn persoonlijk oordeel:

In 2009 beklommen vanuit luz saint sauveur.Prachtige klim van in totaal 20 kilomer.De klim is goed te doen alleen de laatste 1,5 kilometer is zwaarder met circa 11% en je hebt dan vaak harde wind die over de top waait.T.o.v. de andere klimmen die ik daar gereden heb n.l. Luz ariden en hautacam vond ik deze de mooiste.

Mijn persoonlijk oordeel:

Na eerst een verkenning met de auto heb ik dit jaar de Tourmalet gedaan. De eerste 5 kilometer krijgt je gratis, maar dan is het tot aan de top zwaar. Vooral de laatste 6 kilometers zijn terrible.
Na het skidorp Mongie krijgt je wat afleiding vwb natuurschoon. Ik heb al heel wat cols gedaan in Frankrijk, maar deze behoort zeker kwa zwaarte tot de horse categorie !

Mijn persoonlijk oordeel:

Zij hadden en groupe een hele simpele oplossing: luidruchtig begonnen ze te scanderen: FIETSEN, FIETSEN, FIETSEN!, waarna ik vol in het zicht van de agenten op mijn fiets sprong en met een noodgang wegreed. 100 meter later had ik daar natuurlijk enorme spijt van, want het ging hier wel met 10% omhoog. Ik ging iets rustiger rijden en probeerde mijn oude ritme weer terug te vinden. De agenten lieten me gaan.

Het kostte me een ruime kilometer voor ik mijn tempo weer terug had. Een kilometer waarin ik lamas over de weg zag lopen (logisch toch?) en een ezel. Ook zat er een als kerstman verklede Nederlander in een vakantiehuisje. Compleet met vuvuzela. Ook logisch. Ik fietste door en haalde ondanks alle gedoe na wederom 1:49 uur (net als de moeilijkere Port de Pailheres twee dagen eerder) de top. Dit keer dus bij een berg die bijna 1,5 kilometer langer was. De Tourmalet was bedwongen!

Op maandag 19 juli was het dan zover: de Tourmalet op! Ik was expres heel vroeg vertrokken, omdat de Tour al rond 13:00 uur langs zou komen. De berg zou vanaf 11:00 uur gesloten worden voor fietsers, zo had de gendarmerie mij verteld. Ik begon aan de klim, die ik minder moeilijk vond dan de Pailheres. Maar hij was wel langer: 17 kilometer in totaal. Het ging echter goed, tot ik bij La Mongie kwam, enkele kilometers van de top. Daar stonden ineens hekken op de weg: ik werd tegengehouden!! Woest stapte ik af: het was pas 09:30 uur! In mijn beste -en meest boze- Frans vroeg ik tamelijk wanhopig aan de agenten bij het hek waarom we in vredesnaam niet verder mochten fietsen: de reclamekaravaan zou hier pas over 3 uur zijn. Hij haalde zijn schouders op, wist het ook niet en wilde me zelfs tegenhouden toen ik met mijn fiets verder wilde lópen. Je moet je fiets hier laten staan, zei hij, waarna ik hem verbijsterd aankeek en zei dat dát natuurlijk niet ging. Verbouwereerd stamelde hij nog iets toen ik vervolgens stug doorliep. 100 meter verder stond een groepje Nederlanders langs de weg waar ik mijn beklag deed.

Mijn persoonlijk oordeel:

Onze locatie bagneres de bigorre was ideaal om op 12 juli dezelfde dag waarop ook de tourcaravaan de col zou beklimmen.Eerst zo een kilometer of 10 warm rijden tot aan saint de marie de campan, een echt bedevaartsoord voor wielertoeristen.Daar begon ik uiteidenlijk aan de klim,de eerste 5 km zijn eerders valsplat tot aan het gehuchtje gripp.Vanaf daar beginnen de steile percentages, het daalt immers niet meer onder de 8%.De eerste passagen na gripp vallen nog mee,het is pas enkele km voor het skioord la mongie dat het echt begin pijn te doen.Vooral onder de gallerijen door is het afzien.Nadat je het zeer drukke la mongie hebt voorbij hebt gereden kan je de top zien liggen. Het uitzicht begint dan ook prachtiger te lijken wat de pijn een beetje verzacht, maar niet tegenstaande zijn de laatste kilometers loodzwaar ook al door het feit dat de zon pal boven je kop staat.Maar een keer dat je het standbeeld van de grijze fiets boven op de top ziet, vergeet je alle ellende die je hebt meegemaakt en kan je genieten van het prachtige panorama op de top.

ik hou van deze klim het landschap is fantastisch mooi ik hou er gewoon van beklom hem en ben pas 12 volgende week ga de col du romme en doorlopend de col du colombier beklimmen .

Ik heb de Tourmalet reeds vijfmaal beklommen. Vier keer langs deze kant(st-marie) en éénmaal vanuit Luz. Allebei de kanten zijn bijzonder zwaar maar het natuurschoon maakt veel goed!! De kant van Luz is wel iets gelijkmatiger verdeeld dus misschien net dat tikje makkelijker dan vanuit st-marie, waar de eerste vijf kilometer vals plat omhoog lopen. Heb alle grote cols uit de Franse Alpen en pyreneën en ook de Ventoux is mij niet vreemd. En voor mij is dit de zwaarste col gelegen in frankrijk. Enkel in Italië heb ik nog meer afgezien nm op de passo rombo, ook een klim die iedereen één maal in zijn leven moet beklommen hebben. Mijn beste klimprestatie op de Tourmalet was 1u26min.

De moeilijkste kant volgens mij maar ook de minst mooie. Een te brede weg die leidt naar het lelijke skidorp La Mongie. Juist voor het binnenrijden van La Mongie zit een zwaar stuk - rechtdoor en onder galarijen. Eens uit Mongie toont de Tourmalet zijn ware schoonheid. De natuur neemt de overhand en het colgevoel komt naar boven. De terugweg is voor liefhebbers van snelle afdaling een must. In het rechte stuk waarvan sprake kan gemakkelijk 90 km/uur worden gehaald. Enkel oppassen voor opkomend verkeer.

Mijn persoonlijk oordeel: