San Pellegrino in Alpe - Castelnuovo Garfagnana

In augustus van 2012 besloot ik deze klim op te rijden, waarvan ik op voorhand nog nooit gehoord had. De eerste kilometers vanuit Castelnuovo lopen over een drukkere weg en zijn niet te steil. Stilte voor de storm. Na Pieve Fosciana volgt de afslag naar rechts en begint de echte klim. De eerste kilometers zijn meteen zwaar en qua moeilijkheid vergelijkbaar met het gedeelte van de Ventoux dat door het bos gaat. Na een aantal kilometers door het kastanjebos slingert de weg na de passage door Chiozza praktisch over de bergkam, maar echt mooie uitzichten op de omgeving zijn zeldzaam. Na een tiental kilometer zwaar klimmen - met 2 korte stukjes plat/afdaling waar je wat kan recupereren - kondigt een bordje met "18%" het toetje aan. De 2 kilometers die daarop volgen zijn hels. Vergelijkbaar met La Redoute, maar dan rechtstreeks volgend op een col van 1ste categorie... De aanmoedigingen van passerende Italianen (Vai! Vai!) zijn welgekomen. Zorg ervoor dat je nog genoeg reserve hebt om hier naar boven te geraken. Na San Pellegrino volgen nog enkele kilometers bergop die naar de echte pas leiden, die helaas niet echt memorabel is ingericht.
Deze klim is ten onrechte nog onbekend bij het publiek. Ik wacht geduldig op een Giro-aankomst!

Redelijk goed asfalt met mooie bochten maken de klim gevarieerd. Goed te fietsen en vergelijkbaar met Mont Ventoux. Maar dan met een langer "toetje"! Het steile deel is zon 2km lang met stijging vanaf eerste bord met 18% ook stukjes van 20%! In dit steile deel is het noodzakelijk je goed te positioneren op de fiets en van elke bocht de buitenzijde te nemen. Gereden op de grijze regenachtige dag van 18 September 2010. De klim met het grijze uitzicht (tot 100m) maken het niet alleen fysiek maar ook een psygisch een erg zware klim. Bij mooi weer een klein terrasje pakken in het dorp is een goed (noodzakelijk) excuus om weer op adem te komen!

Mijn persoonlijk oordeel:

vertrokken op een warme zomerdag in aug2008 vanaf Montecatini Terme, voor in totaal 3 cols en 185km.San Pellegrino is te vergelijken met Mont Ventoux vanuit Bedoin:rustige aanloop met dan zwaar middenstuk waar je vlug op klein(ste)verzet peddelt. Maar op t einde krijg je echter 2 loodzware kilometers die je allicht en danseuse moet nemen,zelfs met compact36*29 in mijn geval.San Pellegrino in Dolomieten is ook niet mis maar deze hier in Noord-Toscana is zwaarder,zonder twijfel. Kan vergelijking met Fedaia aan qua inspanning. Gelukkig heb je vrij veel bebossing en dus schaduw. driewerf hoera voor deze klim!

Mijn persoonlijk oordeel: