Passo dello Stelvio - Bormio

Op 14 sept 2011 vanuit Bormio beklommen, schitterend weer en een nog mooiere beklimming.
Na het lange vlakke stuk na 15 km wordt het zwaarder mede omdat je dan al ff bezig bent.
Maar echt schitterende vergezichten en hoge bergwanden. Op de top...mwoah een beetje te druk met kraampjes en veel te dure souveniertjes.
Afdalen was ook een feest, goed vooruit kijken en dan door de bochten leunen.

Mijn persoonlijk oordeel:

Eén van de mooiste bergpassen opgefiets op 26/7/11.
Vanuit Bormio is de Stelvio iets korter en klimt hij ook meer trapsgewijs het dal van de rivier de Braulio op.Stijle stukken van 7-10% met enkele uitschieters wisselen af met iets minder klimmende stroken.Na de prachtige Brauliowaterval thv. het 2de kantongebouwtje (2214m) is er een lang rechtsdraaiend "relatief" vlak stuk waar je ook het San Rainerikerkje passeert.Het venijn van de klim zit hem in de staart want,nadat de Umbrailpas erbijkomt thv.het 4de cantonieri,hebben we de laatste kilometers aan +10% over 10 haarspeldbochten tot de top.De kermissfeer op de pas weegt niet op tegen de euforie die mij steeds overvalt onderweg en bij het bereiken van de top.Ook al is het niet de eerste keer.
Practisch:Prima breed wegdek met 40 genummerde haarspeldbochten met hoogteaanduiding die aftellen naar de top.In de vijf halfopen gallerijen en tunnels is het vochtig ,smal en donker zodat een lichtje op de fiets veiliger is. Aanduidingen 15km/10/9/8/....1/500m/400/...op het wegdek geschilderd zijn overgebleven van de Mapei day 2011.Vroeg starten om de verkeersdrukte te ontlopen en extra kleding mee kan nooit kwaad.
Besluit: Anders dan de Prad zijde doch wondermooi. score *****5***** !

22 juni 2010 vanuit Prato. Er was veel sneeuw gevallen de voorafgaande dagen en de pas ging weer open. Eerste gedeelte is heel goed te doen. Dan vanuit Trafio gaat die beginnen. Steile stukken en koud. Gelukkig geen wind. Tot aan het restaurant bij bocht 21 ga je rechtsaf en dan gaat de adembenemende tocht beginnen. Je kijkt links omhoog en je ziet de bochten lopen. Je moet dit echt in het echt zien en meemaken want het is indrukwekkend. Zit je daar stuk dan gaat het nog een hele tocht worden maar zit je goed in het ritme dan is het zo mooi. De top komt langzaam maar zeker dichterbij. Ongeveer een gemiddelde steigingspercentage van 7.5 tot 8 % en in het laatste gedeelte gaf de fiets computer een stuk 11% aan. Boven gekomen kwam de lucht van braadworst en goulashsoep je neusgaten in. Zo kapot als dan bent, blij dat je boven bent is dit niet echt heel lekker, maar goed. 1 Graad boven nul, en bezweet.....Neem genoeg droge kleding en ook sokken mee, want de afdaling is rillen en bibberen. Unieke ervaring en van de week nog een keer omhoog en dan afdalen naar Bormio en weer terug. Kijken hoe dat is!! Voor een ieder....SUCCES en gewoon lekker genieten!!

Mijn persoonlijk oordeel:

In juli 2009 de Stelvio beklommen van beide zijden op één dag. Gestart vanuit Bormio, zware klim met ambetante tunneltjes, boven jasje aan en afdalen tot Spondinga even bijtanken op en terrasje en dan hup naar boven, een super zware bedoening, maar o zo fantastisch, een echte aanrader. Een supercol!

Mijn persoonlijk oordeel:

In juni 2009 beklom ik met een paar vrienden de Stelvio vanuit Bormio. Het is een indrukwekkende klim naar 2.760 meter. We hadden goed weer naar boven. Een zware beklimming met een aantal venijnige stukken van ruim boven de 10%. De tunnels zijn talrijk en het is dan ook verstandig om iets van verlichting bij je te hebben. Na ongeveer 15 kilometer vrij onverwachts een relatief vlak stuk als aanloop naar het laatste zeer zware gedeelte. De aankomst op de top is een kleine teleurstelling. Kermisachtige taferelen en een zeer onbeschaafde hotelier. Wij daalden af over de Umbrail naar Santa Maria. Binnen tijdsbestek van een paar minuten begon het te regenen en moesten we onder moeilijke omstandigehden Santa Maria zien te bereiken. Let op, in de afdaling langs deze kant zit halverwege een vrij lang onverhard stuk. Al met al is deze beklimming een echte aanrader voor de liefhebber van een grote uitdaging.

Mijn persoonlijk oordeel:

Stelvio, zelf langs de kant van bormio blijft u wondermooi. Enkel op de top komt u in een kermissfeer met braadworstkramen en prentkaartenwinkels. Voor de rest genieten. Oppassen bij terugkeer want enkel onoverzichtelijke tunneltjes kunnen uw fietsen onaangenaam maken.

Mijn persoonlijk oordeel: