Passo Fedaia - Caprile

Tot aan Malga Ciapela vond ik dit absoluut geen zware col. Ik wist van tijdens t skien dat dan een lang recht stuk kwam en daarna enkele tegen de bergwand geplakte haarspelbochten.
Dat recht stuk zou wel meevallen, wou daar wat krachten sparen voor die haarspeldbochten, want rechtdoor is toch minder steil?
Al van in de éérste meters op het rechte stuk wist ik dat ik me vergist had. Loodzwaar is het, je hebt geen mogelijkheid om eens even te recupereren door bv de buitenbocht te kiezen, en het blijft maar duren...
Toen ik, na wat een eeuwigheid leek, eindelijk aan de bochtjes begon, ging alles beter.
Het gaat hier aanvankelijk wat minder steil, en er zit meer variatie in. Vanaf hier vind ik het een "normale" klim, te vergelijken met andere alpencols.
En dan plots: je draait een bocht om, je ziet de skibrug, en daarachter een prachtig zicht op het stuwmeer en de Marmolada.
Een mooie beloning voor deze zware klim.

De Fedaia gedaan van beide kanten, niet op 1 dag maar toch.
Vanuit Canazei is het redelijk eenvoudig, wat je dan eenvoudig noemt als 50 jarige. de klim begint rustig met een stroompje naast je in het bos, gem denk ik 5 á 6%. Na een aantal bochten wordt het steigingspercentage wat meer en gaat richting de 8 á 9 %. Als je de tunnel ziet, waar het overigens erg koud is, brrr, ben je bijna boven.
De andere kant is een heel ander verhaal, gelijk rechts stijgt het even 9 % en is de klim in feite begonnen. In een van de bochten in het plaatsje kan je ipv links met de bocht mee, rechtdoor rijden het dorpje in. Het zijn kleine klinkertjes en het stijgt direct al behoorlijk. Op een gegeven moment houden de klinkers op en doemt een enorme rotspartij op, een kloof waar je met de fiets goed doorheen kan met stijgingen van wel 12%. Een werkelijk prachtig stuk wat eneorm imposant en indrukwekkend is, en zwaar!!!
Bovenaan kan je de normale weg vervolgen met stijgingspercentages van gem 12% met maximums van 18.5 %.
Niets teveel gezged, de Fedaia is een beest. Het sloopt je.
Maar zeker de moeite waard. Vergeet de Kloof niet als je er fietst.

grtz Rein

Mijn persoonlijk oordeel:

Een beest.Vanbuit Caprile dan toch. We hadden al wel de Sella en de San Pellegrino achter de rug en moesten na de Fedaia nog eens terug de Sella over. Wat mij is bijgebleven is dat ellendige rechte stuk waar de wind nog tegenzat en waar geen einde aan leek te komen. Eens de haarspeldbochten beginnen zijn er enkele minieme recuperatiemomenten. Af en toe keek ik achterom en zag ik dat ellendige lange stuk kleiner en kleiner worden. Dat geeft toch weer vleugels. Het is de zwaarste klim die ik daar in de omtrek heb gedaan.

Mijn persoonlijk oordeel:

Fedia. Voor wie eens wil omvallen neem dan de route vanaf Caprille. Aan hoogte 1450 juist achter het laatste tunneltje krijgt u een rechte weg waaraan geen einde komt. Steil, inderdaad zie de rode vlakken op de grafiek. Van bocht naar bocht rijden kan niet. Rechtdoor, nauwelijks gevoel dat u vooruitgaat. Tot aan de skilift krijg je enkel meters adempauze maar omhoog kijkend zit u reeds de overhangende weg die weer een blok met steile percentage inluidt. Eens boven rijdt u beste 500 m verder tot aan het meer die het water van de Marmoladegletsjer ontvangt. In 2006 - 4 jaar na mijn eerste beklimming stel ik vast dat de gletsjer (in zelfde periode eind mei) niet meer zo indrukwekkend was. Gevolg van de opwarming ?