Col de la Croix de Fer - Saint Jean de Maurienne

Wie in Bourg dOisans is voor het beklimmen van de Alpe Huez, moet natuurlijk ook de Croix de Fer beklimmen. Vertrekt men vanuit Bourg, dan heeft men eerst rond de 10 kilometervlakke weg naar Rochetaillee. Een mooi stukje om warm te draaien. Daarna rechtsaf richting Allemont en het stuwmeer. Bij het stuwmeer krijg je het eerste klimmetje om warm te worden, daarna langs de oevers naar het bos en kan het spel beginnen. Een kilometer of 5 klimmen met stijgingpercercentages tussen de 6 en 10%. Mooi stuk en niet te moeilijk naar het dorpje Le rivier D Allemond. Dan vrijvlak en zelfs een stukje naar beneden, echter gevolgd door een paar bochten en 13% omhoog. Na dit zwaardere stuk loopt het allemaal wat makkelijker en minder stijl tot aan de top van de Croix de Fer. Op zich een col die goed te beklimmen is, echter naar mijn mening niet echt lekker loopt. Zelf hou ik nu eenmaal niet de steeds weer veranderende stijgingspercentages. Die kunnen je breken. Toch vind ik deze col een aanrader.

Mijn persoonlijk oordeel:

Klim van de Croix de Fer gedaan vanuit Allemont. De col was net opengemaakt na het winterseizoen. Prachtige klim met veel variatie in landschap en moeilijkheid. Via het stuwmeer bij Allemont, het bos in, er weer uit langs het hoge stuwmeer (Lac de Grand Maison) en dan het laatste stuk in open veld met de skiliften aan je rechterhand naar de top op een dikke 2000 meter.

Vooral het stuk na het dorpje river dallomont is echt steil. Door een steenlawine is de oude weg er niet meer (duidelijk zichtbaar links). Men heeft gekozen de weg niet te repareren naar de andere kant van het dal om te leggen. Dus 100 hoogtemeters naar beneden en weer 100 extra omhoog.

Via de andere kant weer afgedaald tot halverwege (circa 1000m) en terug. Stuk in het ski dorp is hier de kuitenbijter.

Zeker doen als je in de buurt bent.

Mijn persoonlijk oordeel:

Vanuit Allemont s-morgens begin augustus tegen 7 uur vertrokken naar de Glandon. Prachtige beklimming vooral s-morgens in alle stilte (de marmotten lopen met je mee ter hoogte van het stuwmeer) als je nog lekker fris bent. Wanneer de weg zich splitst na circa 25 kilometer, zie je rechts na 3 km de top van de croix de fer en links na 100 meter de top van de Glandon. Ik ging links naar de Glandon en volgde de lekker lange afdeling naar st. etienne de cune, vervolgens naar st. jeanne de maurienne en de croix de fer op. Deze klim was werkelijk schitterend maar in combinatie met het inmiddels omgeslagen weer, waar ik niet op gekleed was en te weinig eten (de bakker was bij vertrek nog niet open en later ging het net zo lekker), de man met de voorhamer tegengekomen. Met name het stuk in en na het wintersportdorp was werkelijk een drama. Harkend door regen,zwarte sneeuw en harde wind met mijn shirtje zonder mouwen naar het roestige kruis. Bovenop een colaatje en bibberend de 25 kilometer weer afgedaald naar Allemont. Toen dacht ik nooit weer, inmiddels 2 weken later heb ik er al weer zin in. Mijn conclusie: schitterende beklimmingen maar als ik er van wil genieten is 1 per dag genoeg.
120 kilometer, gemiddeld 17.4 per uur.

Mijn persoonlijk oordeel:

Tijdens onze vakantie in juli 2009 bivakkeerden we op een kleine camping boven in St. Sorlin dArves aan de col de la Croix du Fer. Vanaf de camping ben ik naar de top van de col gereden. Een mooie gelijkmatige klim ongeveer 8% van ruim 5 km. Vandaar afgedaald via de Gandon en St. Colomban naar Saint Jean de Mauriennne. Van hieruit de col beklommen terug naar de camping. Met name door de hitte viel deze klim me erg zwaar. direkt al vanuit St Jean loopt een rechte weg vrij stijl omhoog (vals plat). Hier goed op je hartslag letten! Vervolgens kronkelt de weg omhoog. Op een gegeven moment daalt de weg weer; slecht voor je cadans en daarna weer klimmen. ik wist dat de weg na de tunnels weer redelijk vlak zou worden; maar het duurde erg lang voordat ik de tunnels bereikte. Met name de hitte was killing. Aan het einde van de laatste lange tunnel ben ik even gestopt. Vanaf dat punt was de weg redelijk vlak tot aan St jean dArves. Vanaf het centrum van het dorp gaat de weg onregelmatig stijl omhoog met percentages boven de 10%. Dit duurt tot 2 bochten na de camping. Al met al een prachtige tocht.

Een prachtige beklimming. Uit het vaak broeierige St Jean de Maurienne zijn de eerste kilometers meteen steil. Aan de afslag naar Toussiere daalt de weg waarna een lastig stuk volgt tot voorbij de tunnels (oppassen). Hier daalt de weg opnieuw wat meestal geen goed voorteken is want de gewonnen hoogtemeters worden weer afgestaan. Tot aan het dorpje St Sorlin valt het mee. Maar opgepast tot aan het dorpje is het krachten verzamelen want de laatse 7 km zijn gemeen. De weg wordt smaller en slingert zich in lussen naar de top. Twee w&gens kunnen nauwelijks kruisen op het wegje. Het uitzicht en de klim naar de top is adembenemend mooi. Op de top komt u voorbij het ijzeren kruis. Links kan je iets nuttigen hoewel u hiervoor een stenen trap moet beklimmen. Oppassen dus met uw fietsplaatjes vooral als bij de retour.