Col de l'Aubisque - dal Soulor

Vanaf de camping in Luz st Saveur een vrij lange rit maar zeer de moeite waard. In het begin tot aan Argeles daalt het steeds. In Argeles begint de 30 km lange klim naar de Aubisque. In het begin stijl. Daarna op en en neer tot aan de voet van de Soulor. Daar begint de echte klim en die is stevig. Die Soulor vond ik geen fijne klim, wat onregelmatig. Even op adem komen in een ca 2 km lange afdaling richting de Aubisque. En dan het echte genieten! Eerst langs de zeer stijle rotswand, twee donkere tunneltjes door (de langzaam meerijdende autos lichten je bij) en dan nog een paar kilometer klimmen tot de top. Nog even een foto genomen van een Belgische vader en zoon die de klim hadden volbracht en dan jasje aan en weer terug naar de Soulor. Vanaf de Soulor een grote afdaling naar Argeles. Vanaf Argeles naar Luz weer licht bergop maar dat is na nog een laatste gelletje goed te doen. Onze camping (Pyrenevasion) ligt op de beklimming naar Luz Ardiden, de eerste 3 kilometers van die klim pak je dan nog even mee. Een prachtrit met ca 2000 meter hoogte winst! Super!

Mijn persoonlijk oordeel:

Vanuit Argeles Gazost aan de klim begonnen, heerlijke brede weg en een goed aangegeven route naar De Aubisque. Tot aan de voet van De Soulor gaat het geleidelijk omhoog, daarna tot op de top van De Soulor klimt het zalig. Op de top werdt het kouder en killer dus werdt het laatste stuk naar de top van De Aubisque een ware uitdaging met de natuur elementen. Eenmaal boven snel foto`s genomen en rap weer naar beneden om niet bevangen te worden door de kou. 1 Waarschuwing is het donkere natte gladde tunneltje waar je door komt,circa 2 km voor de top van De Aubisque. Stijgend geen probleem, dalend toch maar even in de remmen!!

Ik heb deze col paar dagen na de Etape du Tour 2008 beklommen: na de Tourmalet en de Hautacam was deze beklimming behoorlijk eenvoudig. Het begin uit het stadje is even heftig, zeker als je nog niet echt opgewarmd bent. Vervolgens krijg je een lang stuk dat allemaal niet echt spectaculair is; ik vroeg me werkelijk af of dit nu echt de Aubisque was. Antwoord is dus eigenlijk nee, dit is het begin van de Col de Soulor. En die wordt tegen het einde wel weer steiler en zwaarder maar nergens kwam een echt pijnpunt. Tijdens de beklimming had ik heel veel last van zeer opdringerige vliegen. Die moest je echt van je afslaan. Na de Col de Soulor klein stukje downhill waarna de Aubisque begint: langs een slingerweg tegen de bergwand aan begin je te klimmen. Deze paar kilometers worden nooit pijnlijk en redelijk snel kwam ik boven. Voortaan ga ik de andere kant doen... Toegegeven: de Col de Soulor was nog wel leuk, de (verdere) klim van de Aubisque, nou ja, ik heb m gedaan…

Mijn persoonlijk oordeel:

Geen al te lastige passage over de Soulor. Daarna een knikje en nog even uitrijden tot aan de top van de Aubisque. Vooral de passage langs de cirque du litol is de moeite waard tenzij u pecht heeft en de mist alles vergalt.

Mijn persoonlijk oordeel:

Ondanks de respectabele hoogte, een gemakkelijk te beklimmen col, als je tenminste vanuit Arrens rijdt. Je moet dan wel eerst stevig klimmen tot de top van de Soulor. Vanaf de top een 70-tal meters dalen en dan weer 300 meter klimmen over een achttal kilometer. De weg is er smal (oppassen in de bochten) en momenteel in erbarmelijke staat, zodat het tijdens het dalen wel opletten geblazen is, niet alleen voor de weg maar ook voor het klassieke loslopend vee. Halverwege ligt er ook nog een totaal onverlichte tunnel; even zonnebril afzetten anders zie je geen steek voor je ogen. Ondanks de slechte weg, een loper, waar ik mooie herinneringen aan overhoud.

Aubisque van deze kant beklommen na eerder die week de Tourmalet en Hautacam gedaan te hebben (Etape du Tour 2008). In vergelijking met deze twee is de Aubisque vanaf deze kant zeer goed te doen. De klim begint pas echt na dorpje Arrens, maar wordt nooit echt pijnlijk. Prima om eigen tempo op te fietsen. Eens over de Col de Soulor, lekker even bijkomen en klaarmaken om laatste kleine stukje naar de top van de Aubisque te fietsen. Easy. Toen ik er fietste, stikte het van de vliegen die hinderlijk op je hoofd, in je oren, neusgaten en mond wilden landen. Je moest ze echt wegslaan. Extra hindernis!

Mijn persoonlijk oordeel: