Côte de la Redoute - Remouchamps

Begin juli dit jaar eindelijk de Redoute een keer gedaan met 3 vrienden. In het verdere verleden ooit een slechte ervaring opgedaan met de Cote de Wanne, dus ik was wat voorzichtig bij de start. Ik had het profiel goed bestudeerd (mijn maten niet), dus ik ben rustig begonnen om iets over te houden. Dat heb je bij het steile stuk absoluut nodig, mijn hemel wat is dat steil. Maar wel gered, dus ik voelde me een koning te rijk. Als fietsen moet je deze klim een keer gedaan hebben en als ik weer eens in de buurt ben ga ik zeker terug.

Na zon 70 km had kreeg ik deze klim voor de kiezen Ik had geen idee hoe het profiel was, alleen dat hij heel stijl zou zijn In het begin is hij nog helemaal niet stijl en kon ik vrij snel omhoog komen, zelfs nog een aantal mensen ingehaald terwijl ik me afvroeg of ze niet harder konden of wilden waar ik een paar minuten later dus achter kwam dat ze niet wilden Omdat er nog een ziekelijk stijl deel kwam, ik dacht bij mezelf: waarom leggen mensen zulke wegen aan? eenmaal boven was ik helemaal kapot maar ik voelde me geweldig omdat ik hem overwonnen had!^^ daarom geef ik hem 5 sterren

Mijn persoonlijk oordeel:

Zware klim, vooral na het bankje in het midden gaat het zeer steil maar na dit steile stuk toch een kort recuperatiemoment; zeker niet zo zwaar als de muur van Huy.

Het is een mooie maar zware klim. Al bij al zonder problemen boven geraakt. Een aanrader voor iedere wielertoerist!

Mijn persoonlijk oordeel:

Een van de meest vervelende klimmen die ik ooit gedaan heb. Om op te warmen hadden we al een 120 kilometer gereden in de Ardennen en de H. Levee, de Wanne en de Stockeu, o.a. gedaan. Dan eindelijk de moordenaar. Geleidelijk maar dan komt het tunneltje krijg je de klim recht voor je kiezen. En wat een klim. Nergens een recuperatiemoment.Het gaat maar door en door, lang, stijl en kaal. Ongeveer 29 graden. Gebroken. Staan, nauwelijks een optie, zitten en aan je stuur trekken? Mn voorwiel raakte los van het wegdek. Pijn, niet mooi meer. Je kop gaat leeg, je kan niet meer denken of reageren. Ik zwalkte als een dwaas. Boven een pleintje. Lucht. Stuk. Een raar bordje aan een boom over een veldslag of zo? Het ergste was, dat ik voorbijgereden werd door een gozer op een mountainbike, die een gewone short droeg en die, eenmaal boven, rondjes ging rennen op het plateautje!! Pleuris! Wat een aanfluiting! Mn maten waren ook niet meer okselfris, dus de Sprimont kon ons verder gestolen worden. Maar, de volgende keer doe ik de Redoute weer! Hij ligt er, ik ben fietser, ik ben de baas! Redoute, watch it, here I come.Ik reed overigens mn triple, wat? 37? bij 24 achter. Volgend jaar een 25 0f 26 monteren.

ik heb hem gefietst met luik-bastenaken-luik.Ik heb genoten was wel zwaar maar met al die mensen langs de kant dan kom je altijd boven.Ik had hem zwaarder verwacht.

La Redoute met zoonlief op tandem gedaan. Soms heb je spijt dat je ergens aan begonnen bent. Pijn is niet fijn. Fietsen is niet leuk. Maar boven op de La Redoute is het wel heel mooi. In 1 keer omhoog dus geen spijt. Pijn duurt maar even en fietsen is zo leuk!

Ik had al een aantal verhalen gehoord en dat wordt je toch een beetje terughouden, maar het viel mij, gezien de verhalen, mee. Na een kleine aanloop in het dorp onder de viaduct door en rechtsaf. Meteen naar laagste verzet (34/27). Kon echter nog opschakkelen, maar voor het echte steile stuk van 20% begint terugschakelen. Boogerd zij dat je dan nog een tandje over moet hebben, maar dat kon ik wel vergeten. Na het eerste steile stuk is het "uitblazen" op 10% en dan het laatste steile stuk naar de top. Een echte kuitenbijter. Wat een klim. Zonder af te stappen top gehaald.

Na de eerste steile strook krijg je een relatieve recuperatiastrook maar dan op het VDB stuk ga je gewoon dood

Vorige maand fietste mijn broer en ik de Steven Rooks Classic (160 km). Tijdens onze treinreis van Utrecht naar Maastricht was mijn rechter shifter in de stalen beugel van de deur terecht gekomen. Bij het openen van de deuren werd daarbij mijn shifter ontzet. Het gevolgd was dat ik niet meer achter kon schakelen maar nog wel kon remmen.
Bij de start (MECC) heeft een behulpzame fietsmonteur mijn achterverzet zo licht mogelijk vastgezet. Dat werd dus uiteindelijk mijn 16!. Voor (double) heb ik als kleinste blad een 39.

Alle klimmetjes (dus ook de la Redoute) heb ik die dag met 39/16 genomen. Bij geen enkele klim ben ik afgestapt!

Mijn persoonlijk oordeel:

vorig jaar moeten afstappen op het zwaarste stuk... dit jaar zullen ze mij niet hebben!!! Ik zal omhoogrijden!!

Mijn persoonlijk oordeel:

Moeilijkste beklimming in Belgie het begint langzaam tot je aan dat stuk van meer dan 10procent zit dan even uitblazen maar dan begint het dodelijkste stuk van 20procent. Het landschap maakt veel goed. Zeker doen!!

Mijn persoonlijk oordeel:

Ga je richting Ardennen?Altijd wel leuk meegenomen die Redoute! Deze zit ook steeds in het parcours zoals de Tilff-Bastogne-Tillf of de Sean Kelly Classics.

Mijn persoonlijk oordeel:

Steeds leuk de Redoute op te rijden! Heb je hem nog niet gedaan?en je bent in de buurt...ZEKER DOEN!!!

Mijn persoonlijk oordeel: